Το Πρωί Σχολείο, το Απόγευμα στο Κελί του Αναμορφωτηρίου

Το θέμα δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE Romania.

Όταν έφθασα στη σχολή επαγγελματικής κατάρτισης Craiova Special Professional School, ο καθηγητής ήταν απασχολημένος με το να φωνάζει τα ονόματα από την κατάσταση της τάξης. Η σχολή είναι τμήμα του Σωφρονιστικού Καταστήματος Ανηλίκων και Νέων της Craiova, ένα κέντρο κράτησης ανηλίκων για τους νεαρούς Ρουμάνους παραβάτες. Από τους 243 εφήβους που βρίσκονται έγκλειστοι εκεί, οι 129 είναι εγγεγραμμένοι στο εκπαιδευτικό σύστημα.Το Craiova Special Professional School είναι ένα από

τα δύο κέντρα κράτησης ανηλίκων στη Ρουμανία όπου παρέχεται στους κρατουμένους η δυνατότητα να επανενταχθούν μέσω σχολικών προγραμμάτων του Υπουργείου Παιδείας. Δυστυχώς, με εκπαίδευση ή χωρίς, το 40% των κρατουμένων καταλήγει να φυλακιστεί ξανά μετά την αποφυλάκισή του. Επισκέφτηκα το Craiova Special Professional School, διότι ήμουν περίεργη να δω πώς είναι η πρώτη μέρα στο σχολείο πίσω από τα κάγκελα της φυλακής.

«Οκ, αγόρια. Ας δούμε πώς έχουν τα πράγματα. Πόσον καιρό θα είστε εδώ;», ρώτησε ο Marius, ο δάσκαλος της πρώτης βαθμίδας. Τα αγόρια απάντησαν όλα μαζί ταυτοχρόνως, αλλά δίνοντας διαφορετικά νούμερα. Κάποιοι θα έμεναν τρία χρόνια, άλλοι μόνο τρεις μήνες. Σύμφωνα με τη ρουμανική νομοθεσία, το σχολείο είναι υποχρεωτικό για φυλακισμένους ανηλίκους (δηλαδή οποιονδήποτε κάτω των 17 ετών), αλλά οι περισσότεροι από αυτούς στην τάξη έχουν ήδη γιορτάσει τα 18α γενέθλιά τους, που σημαίνει ότι στην πραγματικότητα δεν είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθήσουν. Ωστόσο, μερικοί το βλέπουν ως μια καλή ευκαιρία για να εξελιχθούν.

Μετά την ανάγνωση της ονομαστικής κατάστασης, ο καθηγητής ρώτησε εάν κάποιος είχε οικογένεια στην πόλη και, το πιο σημαντικό, εάν δέχονταν επισκέψεις από αυτή. Η ρουμανική νομοθεσία ορίζει ότι είναι υποχρεωτικό, τουλάχιστον κάποιοι από τους γονείς των παιδιών να είναι μέλη ενός διοικητικού συμβουλίου, αλλά σε αυτήν την τάξη, η πλειοψηφία των κρατουμένων είχε ελάχιστη ή καθόλου επαφή με τους δικούς τους. Συνειδητοποιώντας ότι είχε βρει τοίχο σ' αυτό το θέμα, ο Marius γρήγορα προχώρησε στην απόφαση για το ποιος θα οριζόταν πρόεδρος της τάξης. Σε μια προσπάθεια να αποφύγει αυτήν την αρμοδιότητα, ένας από τους μαθητές απάντησε αμέσως ότι δεν μπορούσε να γράψει. Όταν του είπαν πως δεν ήταν υποχρεωτικό να εκπροσωπεί την τάξη, γέλασε και είπε «οπότε, απλά ψάχνετε για καρφί, ε;».

Η θέα από την τάξη.

Σύμφωνα με μια συγκεκριμένη παράγραφο της Εθνικής Νομοθεσίας για την Παιδεία, το εν λόγω σχολείο έχει χαρακτηριστεί ως «ειδικό σχολείο». Τα μαθήματα στα ειδικά σχολεία διαρκούν 45 λεπτά και μπορούν να τα παρακολουθούν, το πολύ, 12 μαθητές. Σε κάθε σπουδαστή παρέχεται ένα σημειωματάριο, ένα εγχειρίδιο γλώσσας και ένα στυλό, αλλά με δεδομένο ότι το στυλό μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε αυτοσχέδιο όπλο, οι κατάδικοι λαμβάνουν τη σχολική ύλη τους μόνο όταν μπαίνουν στην τάξη και τους την παίρνουν μετά το τέλος κάθε μαθήματος.

Οι περισσότεροι από εκείνους στην αίθουσα, στην πραγματικότητα, δεν είχαν παρακολουθήσει ποτέ σχολείο εκτός της φυλακής. Ήθελαν να προσπαθήσουν τώρα, διότι όπως μου είπε ένας «όλοι λένε ότι η γνώση είναι δύναμη και θέλουμε κι εμείς λίγη από αυτή τη δύναμη».

Ένα από τα πράγματα που μου έκανε εντύπωση σε αυτήν την τάξη, ήταν ότι όλοι ήταν ντυμένοι τόσο διαφορετικά, σαν να είχαν έρθει από διαφορετικούς κόσμους. Ένας τύπος φορούσε ένα ακριβό πουκάμισο, ένας άλλος φορούσε φόρμα γυμναστικής, άλλος φορούσε τις σαγιονάρες του. Βρήκα την αντίθεση περίεργη αφού, κατά πολλούς τρόπους, η φυλακή είναι συνώνυμη με την ομοιομορφία. Όχι όμως εδώ.

Από τους εννέα ανθρώπους που είναι εγγεγραμμένοι στην τάξη, μόνο επτά εμφανίστηκαν την πρώτη μέρα. Οι δύο που έλειπαν, είτε δούλευαν είτε ήταν στο δικαστήριο, ή απλά δεν μπήναν καν τον κόπο. Κανένας από εκείνους που ήταν παρόντες -ο νεότερος ήταν 15 και ο μεγαλύτερος 24 ετών- δεν ήξερε να διαβάζει ή να γράφει, αλλά όλοι κατανοούσαν τα βασικά μαθηματικά, τα οποία είχαν μάθει μόνοι τους μέσω της ανταλλαγής τσιγάρων και άλλων πραγμάτων.

«Ποτέ πριν δεν είχα πάει στο σχολείο. Είναι παράξενο, αλλά θέλω να μάθω πώς να γράφω και να διαβάζω», είπε ένας σπουδαστής.  ΠΗΓΗ http://www.vice.com/gr/read/proti-mera-sxoleio-kentro-kratisis-anilikon-roumania